Posts Tagged ‘Analiza’

Analiza pierwiastkowa włosa

Włos prawdę ci powie

 

Badanie i analiza pierwiastkowa włosów
Nowoczesne badanie stanu zdrowia opierające sią na analizie pierwiastkowej włosów. Badanie nie tylko pozwala diagnozować obecne dolegliwości pacjenta ale także dostarcza informacji związanej z potencjalnymi chorobami jakie mogą dotknąć pacjenta jeśli nie zostaną wprowadzone zalacena wskazówki żywieniowe.

Dlaczego analiza włosa, a nie krwi?
Analiza pierwiastkowa włosa jest testem laboratoryjnym określającym ilość pierwiastków we włosach. Pierwiastki we włosach są bardziej stężone niż w surowicy krwi (średnio 50 razy), np. ilość wapnia we włosach jest ok. 200 razy większa niż we krwi, a magnezu 30 razy. Udowodniono, że zachodzi bliska zależność między ilością pierwiastków we włosach i narządach wewnętrznych. Włosy są „dokumentacją” stanu wewnętrznego organizmu. Krew jest tkanką homeostatyczną i w razie braku pierwiastków w diecie pobiera je z narządów. Na podstawie analizy krwi nie można stwierdzić jakie jest ich nagromadzenie w tkankach. Stężenie pierwiastków we krwi może zmieniać się wraz z emocjami i porą dnia.
Biopierwiastki są wbudowane w strukturę włosa w trakcie wzrostu, a ich stężenie dostarcza informacji o ich zawartości w organizmie w dłuższym czasie ok. 2-3 miesięcy.

Dlaczego analiza pierwiastków śladowych?

Pierwiastki nie moga być wyprodukowane przez organizm, możemy je wprowadzić wyłącznie z pożywieniem i wodą. Są one niezbędne do ogromnej ilości przemian zachodzących w organizmie w każdym okresie naszego życia

Zalety analizy pierwiastkowej włosa

Bezinwazyjna i niedroga, zastępuje kilkanaście badań. Próbki włosów pobiera się łatwo i bezboleśnie. Można je przesyłać pocztą.
Włosy dostarczają informacji o składnikach przechodzących do nich z krwi oraz ze środowiska, które nas otacza (metale toksyczne).
Włosy zostały wybrane przez Światową Organizację Zdrowia i Agencję Ochrony Środowiska do oceny wpływu metali toksycznych na organizm.

Analiza pierwiastkowa włosów

jest wygodną i nieinwazyjną metodą diagnostyczną umożliwiającą ocenę stanu odżywienia organizmu i można ją wykorzystać w:
*profilaktyce
*rehabilitacji
*objawach przewlekłego zmęczenia i stresu
*zatruciach metalami toksycznymi (ołów, glin, kadm, rtęć)
*leczeniu otyłości
*zaburzeniach dermakologicznych (wypadaniu włosów, bielactwo, łuszczyca)
*planowaniu ciąży i jej przebiegu
*długotrwałym wysiłku fizycznym (praca i sport)
*zaburzeniach hormonalnych
*zaburzeniach gastrologicznych (zespół złego wchłaniania)
*zaburzeniach neurologicznych
*zaburzeniach kardiologicznych
*zaburzeniach układu odpornościowego (alergie)
*wsparciu leczenia wielu chorób
*doborze właściwej diety oraz indywidualnej suplementacji
*ustaleniu indywidualnego programu odżywczego
*wskazaniu tendencji chorobowych

Czy wiesz, że…
Niedobór wapnia, magnezu i żelaza w diecie powoduje nadmierne wchłanianie toksycznego ołowiu przez nasz organizm z wody, pożywienia i powietrza!
Nadmierne spożywanie samego wapnia może przyczynić się do osteoporozy i nadwagi!
Mała ilość chromu, wanadu i manganu, przy wysokiej proporcji Ca/Mg i Fe/Cu oraz niskiej proporcji Ca/P świadczy o niewłaściwej przemianie węglowodanów i może prowadzić do cukrzycy typu 2!
Stres powoduje lawinę reakcji biochemicznych. Odpowiedzią organizmu jest reakcja walki lub ucieczki. Wywołuje to w organizmie zmiany mobilizujące do wytwarzania energii. Organizm jest w stanie ciągłej gotowości, zużywając przy tym nadmierne ilości minerałów i witamin!

Co powoduje zachwianie równowagi pierwiastkowej w organizmie?
Spożywanie żywności przetworzonej, nadużywanie alkoholu, używek, złych tłuszczy. Niewłaściwe odchudzanie, złe nawyki żywieniowe.
Stres – powoduje uciekanie z organizmu skłądników odżywczych i złe ich przyswajanie.
Leki – niszczą skłądniki odżywcze, wchodzą w reakcje z żywnością i pomiędzy sobą tworzą nowe związki, wprowadzają metale toksyczne.
Zanieczyszczone środowisko, woda, gleba, powietrze.
Przyjmowanie niewłaściwych, często syntetycznych suplementów diety. Znane są badania (badanie ATBK i badanie Caret) potwierdzające nieskuteczność, bardzo słabą wchłanialność, a nawet szkodliwość syntetycznych witamin.
Dziedziczenie – skłonności do nadmiarów i niedoborów mogą być dziedziczone.

 

Przykładowy wynik

Analiza pierwiastkowa włosów - przykład 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: http://www.zdrowalinia.com.pl/Inne/wynik_przykladowy_analizy_wlosow_www.biomol_pl.pdf

Źródło: Pozbierane z sieci
 

Rupert Sheldrake napisy PL The Science Delusion BANNED TED TALK 

 

 

Wystąpienie Ruperta Sheldrake’a na temat dogmatów w dzisiejszej nauce.

„Naukowców interesuje rzeczywistość, jaka jest. Doktrynerów interesuje rzeczywistość, jaka powinna być.
Naukowcy chcą, żeby ich poglądy pasowały do rzeczywistości. Doktrynerzy chcą, żeby rzeczywistość pasowała do ich poglądów.
Stwierdziwszy niezgodność między poglądami a dowodami naukowiec odrzuca poglądy. Stwierdziwszy niezgodność między poglądami a dowodami doktryner odrzuca dowody.
Naukowiec uważa naukę za zawód, do której czuję on zamiłowanie. Doktryner uważa doktrynę za misję, do której czuje on posłannictwo.
Naukowiec szuka „prawdy” i martwi się trudnościami w jej znajdowaniu. Doktryner zna „prawdę” i cieszy się jej zupełnością.
Naukowiec ma mnóstwo wątpliwości, czy jest „prawdą” to, co mówi nauka. Doktryner nie ma najmniejszych wątpliwości, że jest „prawdą” to, co mówi doktryna.
Naukowiec uważa to, co mówi nauka za bardzo nietrwałe. Doktryner uważa to, co mówi doktryna, za wieczne.
Naukowcy dążą do uwydatniania różnic między nauką a doktryną. Doktrynerzy dążą do zacierania różnic między nauką a doktryną.
Naukowiec nie chce, żeby mu przypisywano doktrynerstwo. Doktryner chce, żeby mu przypisywano naukowość.
Naukowiec unika nawet pozorów doktrynerstwa. Doktryner zabiega choćby o pozory naukowości.
Naukowiec stara się obalać poglądy istniejące w nauce. Doktryner stara się przeciwdziałać obalaniu poglądów istniejących w doktrynie.
Naukowiec uważa twórcę nowych poglądów za nowatora. Doktryner uważa twórcę odmiennych idei za wroga.
Naukowiec uważa za postęp, gdy ktoś oderwie się od poglądów obowiązujących w nauce. Doktryner uważa za zdrajcę, gdy ktoś oderwie się od poglądów obowiązujących w doktrynie.
Naukowiec uważa, że jeżeli coś nie jest nowe, to nie jest wartościowe dla nauki, a wobec tego nie zasługuje na zainteresowanie. Doktryner uważa, że jeżeli coś jest nowe, to jest szkodliwe dla doktryny, a wobec tego zasługuje na potępienie.
Naukowcy są dumni z tego, że w nauce w ciągu tak krótkiego czasu tak wiele się zmieniło. Doktrynerzy są dumni z tego, że w doktrynie w ciągu tak długiego czasu nic się nie zmieniło.” – Marian Mazur