Technologie wytwarzania szczepionek

Posted: Marzec 10, 2015 in Zdrowie
Tagi: , , ,

Technologie wytwarzania szczepionek – pdf

Źródło: http://www.pg.gda.pl/chem/Katedry/Leki_Biochemia/dydaktyka/biotechnologia_lekow/blwyk10.ppt

Advertisements
Komentarze
  1. luna13 pisze:

    Szczepionki zabijają komórki mózgowe
    Rozpoczęty przez hoo, kwi 16 2008 20:22

    …….“ADJUWANTY – TRUCIZNA
    ZAWARTA W SZCZEPIONKACH
    Cz. 1

    Adjuwanty to chemiczne substancje dodawane do szczepionek w celu pobudzania lub zwiększania reakcji immunologicznej organizmu, jednak wiele z nich wywołuje szereg niebezpiecznych efektów ubocznych.

    ŚRODKI WSPOMAGAJĄCE, KONSERWUJĄCE ORAZ UTRWALACZE TKANKOWE W SZCZEPIONKACH

    Szczepionki zawierają szereg substancji, które można podzielić na następujące grupy:

    1. Mikroorganizmy, bakterie lub wirusy, które powodują, jak sądzimy, określone choroby infekcyjne i którym szczepionka ma zapobiegać. Są to białka całych komórek lub po prostu białka zniszczonych otoczek komórek, zwane antygenami.

    2. Substancje chemiczne, które mają wzmagać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, zwane środkami wspomagającymi lub adjuwantami.

    3. Substancje chemiczne działające jako środki konserwujące (konserwanty) i utrwalacze tkankowe, które mają hamować wszelkie dalsze reakcje oraz psucie się (rozkład lub namnażanie) żywych lub atenuowanych (lub zabitych) biologicznych składników szczepionki.

    Wszystkie te składniki szczepionki są toksyczne, przy czym ich toksyczność w różnych partiach szczepionki może być inna. W niniejszym artykule będzie mowa o adjuwantach (środkach wspomagających), ich spodziewanej roli oraz reakcjach na nie (działaniach ubocznych)”……..

    “ADJUWANTY – TRUCIZNA
    ZAWARTA W SZCZEPIONKACH4
    cz. 2

    …..”Liszaj rumieniowaty układowy jest jednym z niezliczonych rozpoznanych skutków ubocznych wielu szczepionek. Jeden z najlepszych artykułów (jeśli nie najlepszy) na ten temat napisali Ayvazian i Badger (1948), i nie stracił on nic ze swojej siły i znaczenia od czasu publikacji. Opisują oni trzy przypadki pielęgniarek, które zostały dosłownie zaszczepione na śmierć.
    Autorzy sprawowali nadzór nad grupą 750 pielęgniarek, które kształciły się w dużym szpitalu miejskim w latach 1932 i 1946 i wyszczególnili przypadek trzech pielęgniarek, które w pewnym okresie zostały szczepione wieloma szczepionkami i zapadły na uogólniony toczeń rumieniowaty.
    Te trzy pielęgniarki otrzymały następujące testy i szczepionki w krótkim odstępie: test Schicka; trzy dni później test Dicka; siedem dni później szczepionkę tyfusowo-paratyfusową; po kolejnych siedmiu dniach inną szczepionkę tyfusowo-paratyfusową (podwójną dawkę); siedem dni później trzecią szczepionkę tyfusowo-paratyfusową i siedem dni później czwartą szczepionkę tyfusowo-paratyfusową.
    Za każdym razem szczepiona osoba miała odczyn miejscowy w postaci zaczerwienienia i/lub gorączkę oraz złe samopoczucie, ale to nie odstraszyło lekarza od podania następnej serii szczepień w odstępie zaledwie czternastu dni od poprzedniej serii testów i szczepień tyfuso-wo-paratyfusowych.
    Następnie, po wszystkich tych zastrzykach, jednej z pielęgniarek podano pierwszy zastrzyk paciorkowcowej toksyny szkarlatynowej “bez złych skutków”. W tydzień później podano jej następny zastrzyk toksyny streptokokowej, po której wystąpiły bóle stawów i gorączka. Nie zawiadomiła ośrodka zdrowia o tych reakcjach. Dziewięć dni potem powróciła i otrzymała trzeci zastrzyk poczwórnej dawki streptokoków, po którym rozwinął się silny ból stawów w palcach i kolanach oraz ból gardła. Hospitalizowano ją przez pięć dni i wypisano z adnotacją “reakcja po toksynie Dicka”.
    Pięć dni później przystąpiono do dalszych szczepień, najpierw niewielkimi, a potem stopniowo coraz większymi dawkami, tak że seria obejmowała w całości 10 zamiast zwykle podawanych siedmiu zastrzyków. Z każdym zastrzykiem tej streptokokowej toksyny i toksyny-antytoksyny podawano jej epinefrynę.
    Dwa miesiące po ostatnim zestawie pielęgniarka ponownie trafiła do szpitala z obrzękiem i bólem kostek i palców u nóg oraz tkliwością stawów obu dłoni, która utrzymywała się stale od czasu pierwszego testu Dicka wykonanego pięć miesięcy wcześniej. Diagnoza brzmiała: “reumatyczne zapalenie stawów”. Podawano jej aspirynę, ale w dwa tygodnie później ból powrócił wraz z dreszczami i gorączką, bólem gardła oraz kaszlem. Miesiąc potem pielęgniarka po raz kolejny trafiła do szpitala na dwa tygodnie i podczas tego pobytu zaczęto podawać jej małe dawki szczepionki streptokokowej, ale w związku z ciężką reakcją “odmówiła dalszego przyjmowania szczepionki”.
    Diagnoza po przyjęciu: “reumatyczne zapalenie stawów i mononukleoza zakaźna”. Cztery miesiące później pielęgniarka zauważyła wykwity skórne na nosie i obu policzkach, zaś jej ślina stała się cuchnąca. Skóra i policzki, górna warga i grzbiet nosa pokrywały czerwonofioletowe plamiste i stwardniałe wykwity wysypki. Dwa miesiące później wykwity pokryły większość jej ciała. Po roku pielęgniarka zmarła, co poprzedziły ciężkie objawy: wysoka gorączka, tachykardia, biegunka i anormalne wyniki badań krwi.
    Nie tylko ona zmarła. Doniesiono również o dwóch innych niemal identycznych przypadkach. Nigdy nie dowiemy się, ile z 747 pozostałych pielęgniarek nabawiło się mniej groźnych, niemniej niszczących zdrowie, reakcji.
    Jeśli ktoś powiedziałby, że ten rodzaj “leczenia” stosowano u więźniów nazistowskich obozów koncentracyjnych, nie byłabym zdziwiona. Jednak ten rodzaj “leczenia” był i jest stosowany bezkarnie na milionach niemowląt, dzieci, nastolatków i dorosłych w tak zwanych wolnych i demokratycznych krajach oraz w Trzecim Swiecie.
    Tymczasem władze służby zdrowia odmawiają przyjęcia do wiadomości, że szczepionki po-wodują takie reakcje a nawet śmierć.”…..

    O autorce:
    dr Viera Scheibner jest emerytowanym doktorem nauk przyrodniczych. W czasie swojej kariery naukowej napisała trzy książki i opublikowała około dziewięćdziesiąt artykułów w liczących się czasopismach naukowych. Od połowy lat osiem-ziesiątych, kiedy to przyczyniła się do rozwoju techniki monitorowania oddechu dzieci, które wykazują czasami oznaki zatrzymania go na pewien czas (SIDS), prowadziła również intensywne badania nad szczepionkami i ich wpływem na organizm dziecka. W roku 1993 wydała książkę na ten temat Vaccination: The Medical Assault on the Immune System (Szczepionki – atak medycyny na system immunologiczny), a w połowie roku 2000 następną Behavioural Problems in Childhood: Link to Vaccination (Problemy behawioralne u dzieci – związek ze szczepieniami). Jest często powoływana przez sąd jako biegły w sprawach dotyczących uszkodzeń ciała mogących być następstwem szczepień, poza tym prowadzi regularne wykłady na ten temat.
    Przełożyła Elżbieta Pląskowska”

    dr Viera Scheibner
    Copyright 2000
    178 Govetts Leap Road
    Blackheath, NSW 2785
    Australia
    tel.: +61 (0)2 4787 8203
    fax: +61 (0)2 4787 8988

    źródło: NEXUS prawdopodobnie nr 1/2006 i 2/2006

    http://paranormalne.eu/forum/topic/2467-szczepionki-zabijaj-komrki-mzgowe/

  2. gea pisze:

    Bardzo rozbawiły mnie konterfekty wirusów w materiale”naukowym” dotyczącym „technologii” wytwarzania szczepionek autorstwa niejakiego Staniela i Edelhocha.
    Konterfekty z 1965 roku. Pięćdziesiąt lat minęło jak ….jeden dzień. I co? I nic. NIC SIĘ NIE ZMIENIŁO.
    Nie ma znaczenia, że sąd w Niemczech potwierdził,że NIE MA ŻADNEGO DOWODU NA ISTNIENIE WIRUSA HIV.

    „Dnia 9. Marca 1995 roku po raz pierwszy w młodej historii AIDS zostało udowodnione, że odpowiedzialne urzędy Republiki Niemiec, oraz odpowiedzialny za szczepienia Instytut Roberta Kocha w Berlinie, wiedzą, że nie ma żadnego dowodu na istnienie wirusa HIV, (niestety, DOKUMENT JEST W TEJ CHWILI TYLKO W JĘZYKU NIEMIECKIM) który rzekomo powoduje AIDS. W oświadczeniu tym czytamy między innymi: „Naturalnie, istnienie ludzkiego wirusa niedoboru odporności, HIV (ang. human immunodeficiency virus)uchodzi w internacjonalnym konsensie naukowym za udowodnione.” (przyp. tłumacza: Od kiedy to konsens jest naukowym dowodem?!)
    FAKT TEN ZOSTAŁ POTWIERDZONY DNIA 15.STYCZNIA 2001 ROKU PRZEZ SĄD. PO CZYM DODATKOWO POTWIERDZONY PRZEZ DRUGĄ IZBĘ PARLAMENTU NIEMIEC (BUNDESTAG), A PÓŹNIEJ, DNIA 17. MAJA 2001 ROKU ZOSTAŁ OPUBLIKOWANY W FORMIE WYDRUKU.
    Tym samym wyobrażenie (nazywa się to hipotezą) o istnieniu osłabionego „systemu immunologicznego” zwanego AIDS zostało obalone.
    Przy tej okazji wyszło na jaw, że w przypadku AIDS od samego początku nie było żadnych podstaw, a więc możliwego do zweryfikowania przypuszczenia o przenoszeniu (zarażalności) zaraźliwego mikrobu, zaraźliwego czynnika, który w nauce nazywa się np. „wirusem”.

    Mimo,że urząd i sąd orzekły, ze nie ma dowodu na istnienie czyli, ze WIRUSA HIV NIE MA. Nadal tworzy się szczepionkę.

    Jak tu nie zwariować?

    Normalny człowiek tego nie jest w stanie ułożyć w głowie. Ja tłumaczę to sobie prawdopodobnym wpływem chemtrailsów, fluoru w otoczeniu, zaczipowania społeczeństwa. Jeszcze może to być działanie Szatana.

    • bladymamut pisze:

      Robert Willner w swojej książce pisze, że AIDS to nowa nazwa na 25 chorób, które występowały od zawsze, a zespół nabytego niedoboru odporności jest opisywany w książkach już od 90 lat, a jego główne przyczyny to:
      * Niedożywienie i głód
      * Leki i narkotyki
      * Promieniowanie
      * Chemioteria
      Mozliwe ze zrobie tlumaczenie do materialu z konferencji jak wstrzykuje sobie ktorys raz z kolei krew goscia u ktorego wedlug testow ma hiv 🙂

  3. gea pisze:

    Ale to już było…Chciałoby się zaśpiewać.
    Żadne desperackie akty udowodnienia, że NIE MOŻNA SIĘ ZARAZIĆ AIDS nie wytrącą ludzi z tunelowego myślenia i strachu przed zarażeniem.

    https://www.google.pl/url….66917471,d.ZWU

    „W 1892 roku niemiecki higienista Max von Pettenkofer, aby obalić teorię zarazka, publicznie połknął duży pojemnik pełen bakterii cholery, świeżo wyizolowanych ze śmiertelnego przypadku tej choroby. Ilość połkniętych bakterii była z pewnością dużo większa niż gdyby miał on styczność z tym rodzajem zarazku w normalnych warunkach. Nie pojawiły się u niego żadne objawy choroby oprócz lekkiej biegunki. „

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s