Analiza pierwiastkowa włosa

Włos prawdę ci powie

 

Badanie i analiza pierwiastkowa włosów
Nowoczesne badanie stanu zdrowia opierające sią na analizie pierwiastkowej włosów. Badanie nie tylko pozwala diagnozować obecne dolegliwości pacjenta ale także dostarcza informacji związanej z potencjalnymi chorobami jakie mogą dotknąć pacjenta jeśli nie zostaną wprowadzone zalacena wskazówki żywieniowe.

Dlaczego analiza włosa, a nie krwi?
Analiza pierwiastkowa włosa jest testem laboratoryjnym określającym ilość pierwiastków we włosach. Pierwiastki we włosach są bardziej stężone niż w surowicy krwi (średnio 50 razy), np. ilość wapnia we włosach jest ok. 200 razy większa niż we krwi, a magnezu 30 razy. Udowodniono, że zachodzi bliska zależność między ilością pierwiastków we włosach i narządach wewnętrznych. Włosy są „dokumentacją” stanu wewnętrznego organizmu. Krew jest tkanką homeostatyczną i w razie braku pierwiastków w diecie pobiera je z narządów. Na podstawie analizy krwi nie można stwierdzić jakie jest ich nagromadzenie w tkankach. Stężenie pierwiastków we krwi może zmieniać się wraz z emocjami i porą dnia.
Biopierwiastki są wbudowane w strukturę włosa w trakcie wzrostu, a ich stężenie dostarcza informacji o ich zawartości w organizmie w dłuższym czasie ok. 2-3 miesięcy.

Dlaczego analiza pierwiastków śladowych?

Pierwiastki nie moga być wyprodukowane przez organizm, możemy je wprowadzić wyłącznie z pożywieniem i wodą. Są one niezbędne do ogromnej ilości przemian zachodzących w organizmie w każdym okresie naszego życia

Zalety analizy pierwiastkowej włosa

Bezinwazyjna i niedroga, zastępuje kilkanaście badań. Próbki włosów pobiera się łatwo i bezboleśnie. Można je przesyłać pocztą.
Włosy dostarczają informacji o składnikach przechodzących do nich z krwi oraz ze środowiska, które nas otacza (metale toksyczne).
Włosy zostały wybrane przez Światową Organizację Zdrowia i Agencję Ochrony Środowiska do oceny wpływu metali toksycznych na organizm.

Analiza pierwiastkowa włosów

jest wygodną i nieinwazyjną metodą diagnostyczną umożliwiającą ocenę stanu odżywienia organizmu i można ją wykorzystać w:
*profilaktyce
*rehabilitacji
*objawach przewlekłego zmęczenia i stresu
*zatruciach metalami toksycznymi (ołów, glin, kadm, rtęć)
*leczeniu otyłości
*zaburzeniach dermakologicznych (wypadaniu włosów, bielactwo, łuszczyca)
*planowaniu ciąży i jej przebiegu
*długotrwałym wysiłku fizycznym (praca i sport)
*zaburzeniach hormonalnych
*zaburzeniach gastrologicznych (zespół złego wchłaniania)
*zaburzeniach neurologicznych
*zaburzeniach kardiologicznych
*zaburzeniach układu odpornościowego (alergie)
*wsparciu leczenia wielu chorób
*doborze właściwej diety oraz indywidualnej suplementacji
*ustaleniu indywidualnego programu odżywczego
*wskazaniu tendencji chorobowych

Czy wiesz, że…
Niedobór wapnia, magnezu i żelaza w diecie powoduje nadmierne wchłanianie toksycznego ołowiu przez nasz organizm z wody, pożywienia i powietrza!
Nadmierne spożywanie samego wapnia może przyczynić się do osteoporozy i nadwagi!
Mała ilość chromu, wanadu i manganu, przy wysokiej proporcji Ca/Mg i Fe/Cu oraz niskiej proporcji Ca/P świadczy o niewłaściwej przemianie węglowodanów i może prowadzić do cukrzycy typu 2!
Stres powoduje lawinę reakcji biochemicznych. Odpowiedzią organizmu jest reakcja walki lub ucieczki. Wywołuje to w organizmie zmiany mobilizujące do wytwarzania energii. Organizm jest w stanie ciągłej gotowości, zużywając przy tym nadmierne ilości minerałów i witamin!

Co powoduje zachwianie równowagi pierwiastkowej w organizmie?
Spożywanie żywności przetworzonej, nadużywanie alkoholu, używek, złych tłuszczy. Niewłaściwe odchudzanie, złe nawyki żywieniowe.
Stres – powoduje uciekanie z organizmu skłądników odżywczych i złe ich przyswajanie.
Leki – niszczą skłądniki odżywcze, wchodzą w reakcje z żywnością i pomiędzy sobą tworzą nowe związki, wprowadzają metale toksyczne.
Zanieczyszczone środowisko, woda, gleba, powietrze.
Przyjmowanie niewłaściwych, często syntetycznych suplementów diety. Znane są badania (badanie ATBK i badanie Caret) potwierdzające nieskuteczność, bardzo słabą wchłanialność, a nawet szkodliwość syntetycznych witamin.
Dziedziczenie – skłonności do nadmiarów i niedoborów mogą być dziedziczone.

 

Przykładowy wynik

Analiza pierwiastkowa włosów - przykład 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: http://www.zdrowalinia.com.pl/Inne/wynik_przykladowy_analizy_wlosow_www.biomol_pl.pdf

Źródło: Pozbierane z sieci
 

Reklamy
Komentarze
  1. […] Analiza pierwiastkowa włosów […]

  2. bladymamut pisze:

    „Śladowe Ilości” – Etylortęć vs Metylortęć.

    Comparison of Blood and Brain Mercury Levels in Infant Monkeys Exposed to Methylmercury or Vaccines Containing Thimerosal
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1280342/

    Abstract
    Thimerosal is a preservative that has been used in manufacturing vaccines since the 1930s. Reports have indicated that infants can receive ethylmercury (in the form of thimerosal) at or above the U.S. Environmental Protection Agency guidelines for methylmercury exposure, depending on the exact vaccinations, schedule, and size of the infant. In this study we compared the systemic disposition and brain distribution of total and inorganic mercury in infant monkeys after thimerosal exposure with those exposed to MeHg. Monkeys were exposed to MeHg (via oral gavage) or vaccines containing thimerosal (via intramuscular injection) at birth and 1, 2, and 3 weeks of age. Total blood Hg levels were determined 2, 4, and 7 days after each exposure. Total and inorganic brain Hg levels were assessed 2, 4, 7, or 28 days after the last exposure. The initial and terminal half-life of Hg in blood after thimerosal exposure was 2.1 and 8.6 days, respectively, which are significantly shorter than the elimination half-life of Hg after MeHg exposure at 21.5 days. Brain concentrations of total Hg were significantly lower by approximately 3-fold for the thimerosal-exposed monkeys when compared with the MeHg infants, whereas the average brain-to-blood concentration ratio was slightly higher for the thimerosal-exposed monkeys (3.5 ± 0.5 vs. 2.5 ± 0.3). A higher percentage of the total Hg in the brain was in the form of inorganic Hg for the thimerosal-exposed monkeys (34% vs. 7%). The results indicate that MeHg is not a suitable reference for risk assessment from exposure to thimerosal-derived Hg. Knowledge of the toxicokinetics and developmental toxicity of thimerosal is needed to afford a meaningful assessment of the developmental effects of thimerosal-containing vaccines.

    Comparison of blood and brain mercury levels in infant monkeys exposed to methylmercury or vaccines containing thimerosal.
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16079072

    Abstract
    Thimerosal is a preservative that has been used in manufacturing vaccines since the 1930s. Reports have indicated that infants can receive ethylmercury (in the form of thimerosal) at or above the U.S. Environmental Protection Agency guidelines for methylmercury exposure, depending on the exact vaccinations, schedule, and size of the infant. In this study we compared the systemic disposition and brain distribution of total and inorganic mercury in infant monkeys after thimerosal exposure with those exposed to MeHg. Monkeys were exposed to MeHg (via oral gavage) or vaccines containing thimerosal (via intramuscular injection) at birth and 1, 2, and 3 weeks of age. Total blood Hg levels were determined 2, 4, and 7 days after each exposure. Total and inorganic brain Hg levels were assessed 2, 4, 7, or 28 days after the last exposure. The initial and terminal half-life of Hg in blood after thimerosal exposure was 2.1 and 8.6 days, respectively, which are significantly shorter than the elimination half-life of Hg after MeHg exposure at 21.5 days. Brain concentrations of total Hg were significantly lower by approximately 3-fold for the thimerosal-exposed monkeys when compared with the MeHg infants, whereas the average brain-to-blood concentration ratio was slightly higher for the thimerosal-exposed monkeys (3.5 +/- 0.5 vs. 2.5 +/- 0.3). A higher percentage of the total Hg in the brain was in the form of inorganic Hg for the thimerosal-exposed monkeys (34% vs. 7%). The results indicate that MeHg is not a suitable reference for risk assessment from exposure to thimerosal-derived Hg. Knowledge of the toxicokinetics and developmental toxicity of thimerosal is needed to afford a meaningful assessment of the developmental effects of thimerosal-containing vaccines.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s